Ustawienia serwera aplikacji

Określa logiczną nazwę serwera. Nazwy serwerów muszą być unikalne w obrębie węzła. Dla wielu węzłów w obrębie klastra mogą istnieć różne serwery o tej samej nazwie, o ile pary serwer-węzeł są unikalne. Wartości wyświetlanej w tym polu nie można zmienić.

Na przykład dopuszczalny jest serwer o nazwie serwer1 w węźle o nazwie węzeł1 w jednym klastrze z serwerem o nazwie serwer1 w węźle o nazwie węzeł2. Nie mogą jednak istnieć dwa serwery o nazwie serwer1 w tym samym węźle. Produkt używa nazwy serwera do wykonywania działań administracyjnych, takich jak odwołania do serwera w skryptach.

Na platformie z/OS ta nazwa jest niekiedy nazywana nazwą długą.

Unikanie problemów: Jeśli pierścień komponentu GRS (Global Resource Serialization) jest używany do podłączenia co najmniej jednego monopleksu do środowiska syspleksu, nazwa komórki dowolnych serwerów działających w dowolnym z monopleksów musi być unikalna w ramach całego środowiska GRS. To wymaganie oznacza, że nazwa komórki serwera działającego w dowolnym z monopleksów:

• Musi być inna niż nazwa komórki dowolnych serwerów działających w syspleksie.
• Musi być inna niż nazwa komórki dowolnych serwerów działających w innym monopleksie, który jest podłączony do syspleksu.

Jeśli w ramach środowiska GRS istnieją serwery ze zduplikowanymi nazwami komórki, produkt WebSphere Application Server nie może odróżnić komórki syspleksu od komórki monopleksu i traktuje oba serwery jako część tej samej komórki. Takie niedokładne powiązanie komórki zazwyczaj powoduje nieprzewidywalne rezultaty przetwarzania.gotcha

Określa skróconą nazwę serwera, która musi być unikalna w obrębie komórki. To pole jest wyświetlane tylko w przypadku platformy z/OS. Nazwa skrócona jest również domyślną nazwą zadania z/OS i identyfikuje serwer pod kątem rodzimych narzędzi systemu operacyjnego, w rodzaju menedżera obciążenia (WLM), menedżera automatycznego restartu, SAF (na przykład RACF), sterowania uruchomionym zadaniem i innych.

To pole jest opcjonalne i jest wyświetlane tylko w przypadku, gdy używana jest platforma z/OS. Jeśli w polu skróconej nazwy nie zostanie podana wartość, zostanie nadana domyślna nazwa skrócona BBOSnnn, gdzie nnn jest pierwszą liczbą w komórce, której można użyć, aby utworzyć unikalną nazwę skróconą. Na przykład jeśli domyślne nazwy skrócone zostały już przypisane dwóm innym serwerom w komórce, nazwa skrócona BBOS003 zostanie przypisana do tego serwera, jeśli podczas jego tworzenia nie zostanie podana skrócona nazwa. Po utworzeniu serwera aplikacji możliwa jest zmiana tej wygenerowanej skróconej nazwy na nazwę odpowiadającą konwencjom nazewnictwa użytkownika.

Domyślne wartości dla nazw zadań podrzędnych i dodatkowych to nazwy skrócone z dodaną literą S dla nazwy zadania podrzędnego (servant) i A dla dodatkowego (adjunct). Jeśli konieczne jest użycie skróconych nazw serwera o długości 8 znaków, wówczas skrócone nazwy zadań podrzędnego i dodatkowego będą miały długość 9 znaków. Dlatego konieczna jest aktualizacja argumentów komendy uruchomienia na potrzeby definicji procesów podrzędnego i dodatkowego, tak aby używały nowej skróconej nazwy serwera o długości 8 znaków. Sposób przeprowadzenia tej aktualizacji jest opisany w temacie "Przekształcanie 7-znakowej skróconej nazwy serwera w nazwę 8-znakową".

Określa ogólną nazwę skróconą serwera, która musi być unikalna w obrębie komórki. To pole jest wyświetlane tylko w przypadku platformy z/OS i jest opcjonalne. Ogólna nazwa skrócona serwera staje się również przejściową nazwą klastra, jeśli tworzony jest serwer, który nie będzie częścią klastra, lub skróconą nazwą klastra, jeśli tworzony jest serwer klastrowy.

Jeśli w polu ogólnej nazwy skróconej nie zostanie podana wartość, zostanie nadana domyślna ogólna nazwa skrócona BBOCnnn, gdzie nnn jest pierwszą liczbą w komórce, której można użyć, aby utworzyć unikalną ogólną nazwę skróconą. Na przykład jeśli domyślne ogólne nazwy skrócone zostały już przypisane trzem innym serwerom w komórce, ogólna nazwa skrócona BBOC004 zostanie przypisana do tego serwera, jeśli podczas jego tworzenia nie zostanie podana ogólna nazwa skrócona.

Włączenie tej opcji może skrócić czas uruchamiania serwera aplikacji, ponieważ zmienia niektóre ustawienia maszyny JVM, takie jak wyłączenie sprawdzania kodu bajtowego i ograniczenie kosztów obliczeniowych kompilatora JIT. Nie należy włączać tego ustawienia na serwerach produkcyjnych. To ustawienie jest dostępne tylko w serwerze aplikacji uruchomionym w komórce o wersji 6.0 lub nowszej.

Określa, czy jako właściwości JVM przy uruchamianiu mają być użyte parametry -Xverify i -Xquickstart. Przed wybraniem tej opcji należy dodać właściwości -Xverify i -Xquickstart jako ogólne argumenty do konfiguracji maszyny JVM.

Po wybraniu tej opcji konieczne jest zapisanie konfiguracji i zrestartowanie serwera, aby zmiany w konfiguracji odniosły skutek.

Ustawieniem domyślnym opcji jest false (fałsz). Oznacza to, że serwer nie będzie uruchamiany w trybie programistycznym. Ustawienie dla tej opcji wartości true określa, że serwer jest uruchamiany w trybie programistycznym z ustawieniami powodującymi skrócenie czasu uruchamiania.

Zaznacz to pole, aby uruchomić serwer w wielu wątkach. Może to skrócić czas uruchamiania.

Określa, że komponenty, usługi i aplikacje serwera mają być uruchamiane równolegle, a nie sekwencyjnie.

Domyślnym ustawieniem dla tej opcji jest wartość true (prawda), która oznacza, że w momencie uruchamiania serwera aplikacje, usługi i komponenty serwera są uruchamiane w wielu wątkach. Ustawienie tej opcji na wartość false (fałsz) określa, że kiedy serwer jest uruchamiany, aplikacje, usługi i komponenty serwera są uruchamiane jako pojedynczy wątek, co może spowodować wydłużenie czasu uruchamiania.

Porządek uruchamiania aplikacji zależy od wag do nich przypisanych. Aplikacje o tej samej wadze są uruchamiane równolegle.

Aby ustawić wagę aplikacji, w Konsoli administracyjnej należy kliknąć opcję Aplikacje > Typy aplikacji > Aplikacje korporacyjne WebSphere > nazwa_aplikacji > Zachowanie podczas uruchamiania, a następnie określić odpowiednią wartość w polu Porządek uruchamiania. Im ważniejsza jest aplikacja, tym niższa powinna być wartość właściwości Porządek uruchamiania. Na przykład dla najważniejszej aplikacji we właściwości Porządek uruchamiania można podać wartość 1, dla kolejnej najważniejszej aplikacji wartość 2. Dla czterech kolejnych aplikacji można wówczas ustawić jako kolejność uruchamiania wartość 3, aby wszystkie były uruchamiane równolegle.

Należy zaznaczyć tę opcję, jeśli komponenty serwera mają być uruchomione na potrzeby aplikacji działającej na serwerze.

Gdy ta właściwość jest wybrana, komponenty serwera są uruchamiane dynamicznie w razie potrzeby. Jeśli ta właściwość nie zostanie wybrana, wszystkie komponenty serwera będą uruchamiane podczas jego uruchamiania. Wybranie tej opcji może zatem spowodować skrócenie czasu ładowania oraz ograniczyć użycie pamięci przez serwer, ponieważ w trakcie procesu uruchamiania serwera uruchamiana jest mniejsza liczba komponentów.

Uruchamianie komponentów, gdy są one potrzebne, jest najbardziej efektywne, gdy wszystkie aplikacje wdrożone na serwerze są tego samego typu. Ta opcja działa lepiej, jeśli na przykład wszystkie aplikacje to aplikacje WWW korzystające z serwletów oraz technologii JSP (JavaServer Pages). Ta opcja działa mniej wydajnie, gdy w aplikacjach używane są serwlety, strony JSP i komponenty EJB (Enterprise JavaBeans).

Unikanie problemów: W celu zapewnienia kompatybilności z innymi produktami WebSphere domyślnie opcja ta nie jest wybrana. Przed wybraniem tej opcji należy sprawdzić, czy inne produkty WebSphere uruchomione w połączeniu z tym produktem obsługują tę funkcjonalność.gotcha

Określa, że serwer aplikacji jest uruchamiany w trybie 64-bitowym. Jest to ustawienie domyślne. Uruchamianie w trybie 64-bitowym udostępnia dodatkową wirtualną pamięć masową dla aplikacji użytkownika. To pole jest wyświetlane tylko w przypadku platformy z/OS.

Domyślnie produkt WebSphere Customization Toolbox jest skonfigurowany w celu uruchamiania wszystkich serwerów aplikacji w trybie 64-bitowym. Ustawienia produktu WebSphere Customization Toolbox można jednak zmienić, aby wszystkie serwery aplikacji były uruchamiane w trybie 31-bitowym. Można również usunąć zaznaczenie tego ustawienia dla podzbioru serwerów aplikacji, jeśli w trybie 31-bitowym mają być uruchamiane tylko określone serwery aplikacji.

Między trybami uruchamiania różnych serwerów nie ma wzajemnej zależności. Dlatego część serwerów można uruchamiać w trybie 64-bitowym, a część w trybie 31-bitowym. Jednak docelowo należy przekształcić wszystkie serwery tak, aby były uruchamiane w trybie 64-bitowym, ponieważ obsługa uruchamiania serwerów w trybie 31-bitowym jest nieaktualna.

Określa, czy serwer może działać w trybie ograniczonym, czy w trybie zezwolenia.

Tryb ograniczony to tryb diagnostyczny, który jest używany w celu określenia, czy aplikacja spełnia warunki do przeprowadzenia migracji. Jest to tryb, który powoduje określenie, czy uzyskiwany jest dostęp do wewnętrznych klas serwera aplikacji. Użycie klas wewnętrznych może uniemożliwić poprawne działanie nowych wersji tych aplikacji. Celem trybu ograniczonego nie jest jednak wykluczenie z ogólnego użycia wszystkich klas, nawet jeśli mogą one zostać zmienione. Niektóre klasy, które mogą zostać zmienione, nie są ograniczone, co umożliwia poprawne działanie serwera aplikacji. Tryb ograniczony nie służy do utworzenia całkowitego odseparowania między aplikacją i wewnętrznymi klasami serwera aplikacji. Nie należy używać trybu ograniczonego w produkcyjnym środowisku wykonawczym. Wyniki należy stosować wyłącznie jako wskazówki.

Wartość domyślna tej właściwości to Zezwalaj.

Określa, czy istnieje pojedynczy program ładujący klasy dla wszystkich aplikacji czy też istnieje osobny program ładujący klasy dla każdej aplikacji.

Określa, czy przed załadowaniem klasy program ładujący prowadzi wyszukiwanie w programie ładującym klasy macierzyste, czy w programie ładującym klasy aplikacji. Standardowym ustawieniem dla programów ładujących klasy narzędzi programistycznych oraz programów ładujących klasy produktu jest Najpierw macierzyste.

To pole ma zastosowanie tylko wtedy, gdy pole strategii programu ładującego klasy zostanie ustawione na wartość Pojedyncze.

Jeśli wybrano opcję Najpierw aplikacje, aplikacja może przesłonić klasy zawarte w programie ładującym klasy macierzyste, ale takie działanie może potencjalnie spowodować wyjątek ClassCastException lub błędy konsolidacji, jeśli klasy przesłonięte zostaną pomieszane z klasami, których nie przesłonięto.

Identyfikator procesu tego serwera w rodzimym systemie operacyjnym.

Ta właściwość jest tylko do odczytu. System generuje identyfikator automatycznie.

Nazwa komórki, w której działa ten serwer.

Ta właściwość jest tylko do odczytu.

Nazwa węzła, w którym działa ten serwer.

Ta właściwość jest tylko do odczytu.

Stan uruchomienia środowiska wykonawczego dla tego serwera.

Ta właściwość jest tylko do odczytu.

Ten odnośnik w obszarze Właściwości dodatkowe prowadzi do informacji o produkcie dla instalacji produktu. Te informacje obejmują nazwę produktu, identyfikator, wersję, datę kompilacji i wersję kompilacji.