Określa autonomiczne znaczniki zabezpieczeń, które mają zostać wstawione do generowanego komunikatu. Autonomiczne znaczniki zabezpieczeń to takie, które nie zostały jeszcze użyte do podpisywania ani szyfrowania. Standardowe oraz niestandardowe znaczniki zabezpieczeń mogą być definiowane przy użyciu identyfikatora URI i nazwy lokalnej.
Aby wyświetlić tę stronę w konsoli, należy kliknąć następującą ścieżkę:
.
Na karcie Konfiguracja wyświetlane są właściwości konfiguracyjne obiektu. Wartości tych właściwości są zachowywane nawet wtedy, gdy środowisko wykonawcze zostanie zatrzymane i zrestartowane. Informacje na temat stosowania zmian konfiguracyjnych do środowiska wykonawczego można znaleźć w opisach czynności Centrum informacyjnego.
Nazwa znacznika zabezpieczeń
| Informacje | Wartość |
|---|---|
| Wymagany | Tak |
| Typ danych | Łańcuch |
Określa identyfikator URI przestrzeni nazw znacznika zabezpieczeń, który ma zostać wstawiony.
| Informacje | Wartość |
|---|---|
| Wymagany | Nie |
| Typ danych | Łańcuch |
Określa nazwę lokalną znacznika zabezpieczeń, który ma zostać wstawiony.
| Informacje | Wartość |
|---|---|
| Wymagany | Tak |
| Typ danych | Łańcuch |