Temat zawiera opis tworzenia reguł routingu w konfiguracji zaawansowanej w celu zapewnienia, że żądania zadań będą przesyłane prawidłowo do właściwego klastra serwera ogólnego.
Aby wyświetlić tę stronę Konsoli administracyjnej, należy kliknąć opcję nazwa_serwera_proxynazwa_reguły.
Karta Konfiguracja służy do edytowania ustawień pól reguł routingu, które można konfigurować.
Pole nazwy definiowane przez użytkownika jest obowiązkowe.
Pole nazwy nie może zawierać następujących znaków: # \ / , : ; " * ? < > | = + & % '
Zdefiniowana nazwa musi być unikalna w obrębie wszystkich reguł routingu. Pierwszym znakiem nie może być kropka ani spacja. Wprowadzenie spacji nie powoduje wyświetlenia błędu. Spacje początkowe i końcowe są automatycznie usuwane z nazwy.
Reguły routingu mogą zostać utworzone, ale być nieaktywne. Taka możliwość jest przydatna podczas planowania konserwacji węzłów i w sytuacjach awaryjnych.
Reguła jest włączona domyślnie.
Pole nazwy hosta wirtualnego jest polem konfigurowanym fabrycznie, umożliwiającym wybór z listy hostów wirtualnych zdefiniowanych w danej komórce.
Jeśli szukany host wirtualny nie jest widoczny w menu, należy kliknąć opcję Środowisko > Hosty wirtualne w Konsoli administracyjnej i określić host wirtualny.
Lista w polu grupy identyfikatorów URI jest zapełniona wszystkimi skonfigurowanymi fabrycznie grupami identyfikatorów URI w danej komórce.
Jeśli szukana grupa identyfikatorów URI nie jest widoczna, należy kliknąć opcję Środowisko > Grupy identyfikatorów URI i utworzyć nową grupę.
Opcja ta określa dla serwera proxy sposób kierowania przepływem żądań zgodnych ze zdefiniowanymi przez użytkownika kryteriami (host wirtualny i grupa identyfikatorów URI). Pole umożliwia wybór jednej z trzech opcji.
Klaster serwera ogólnego: Jeśli serwer proxy ma przeszukiwać tylko konfigurowany fabrycznie klaster serwera ogólnego, należy wybrać tę opcję i wybrać nazwę klastra serwera ogólnego z listy rozwijanej.
Kod statusu błędu: Jeśli żądania spełniające określone kryteria mają być odrzucane, należy wybrać opcję kodu statusu błędu i udostępnić kod statusu HTTP wysyłany w odpowiedzi do nadawcy.
Adres URL przekierowania: Ta opcja umożliwia wysyłanie przekierowania do klienta. W przypadku wybrania opcji przekierowania należy wprowadzić pełny adres URL, np. http://abc.xyz.com. Adres URL znajduje się zwykle w obszarze przedsiębiorstwa, czasami bezpośrednio za serwerem proxy, w innym porcie. Za pomocą tej opcji można zapewnić przekierowanie żądania przez protokoły, w tym przez protokół SSL (Secure Sockets Layer).
Trasa lokalna: Ta opcja umożliwia kierowanie żądań do katalogu głównego w systemie plików, w którym znajdują się pliki statyczne.