Ustawienia elementu klastra

Ta strona umożliwia zarządzanie elementami klastra. Klastry serwerów aplikacji są zarządzane wspólnie i uczestniczą w zarządzaniu obciążeniem.

Kopia elementu klastra, który został utworzony jako pierwszy, jest przechowywana jako część danych klastra i staje się szablonem dla wszystkich dodatkowych elementów klastra, które są tworzone.

Żadna zmiana konfiguracji elementu klastra nie ma wpływu na ustawienia konfiguracji szablonu elementu klastra. Aby zmodyfikować szablon elementu klastra, można użyć komend wsadmin lub kliknąć opcję Serwery > Klastry > Klastry serwerów aplikacji WebSphere >nazwa_klastra > Elementy klastrów > Szablony. Żadna zmiana wprowadzona w szablonie nie ma wpływu na istniejące elementy klastra.

Aby wyświetlić tę stronę Konsoli administracyjnej, kliknij opcję Serwery > Klastry > Klastry serwerów aplikacji WebSphere > nazwa_klastra.

Karta Konfiguracja umożliwia edycję pól. Dodatkowo można kliknąć opcję Zainstalowane aplikacje w celu wyświetlenia statusu aplikacji uruchomionych na danym serwerze. Karta Środowisko wykonawcze, która jest wyświetlana tylko wtedy, gdy element klastra jest uruchomiony, zawiera informacje o tym elemencie klastra. Informacje te są jednak przeznaczone tylko do odczytu. Aby zmienić wyświetlane ustawienia, należy powrócić do karty Konfiguracja.

Nazwa elementu klastra

Określa nazwę serwera aplikacji w klastrze. Na większości platform nazwa serwera jest nazwą procesu. Nazwa elementu musi być zgodna z nazwą jednego z serwerów wyświetlonych na stronie serwerów aplikacji.

Nazwa węzła

Określa nazwę węzła, w którym uruchomiono element klastra.

Waga

Steruje liczbą żądań kierowanych do serwera aplikacji. Dla wagi serwera można podać wartość od 0 do 20, ale waga nadawana serwerowi jest proporcją, w której waga przypisana do serwera jest licznikiem, a suma wag wszystkich elementów klastra jest mianownikiem.

Po dodaniu nowego elementu do klastra liczba żądań wysyłanych do poszczególnych serwerów w klastrze przez klient lub aplikację zmniejsza się przy założeniu, że liczba żądań kierowanych do klastra pozostaje bez zmian. Podobnie po usunięciu nowego elementu z klastra liczba żądań wysyłanych do poszczególnych serwerów w klastrze przez klient lub aplikację rośnie przy założeniu, że liczba żądań kierowanych do klastra pozostaje bez zmian.

Jeśli na przykład istnieje klaster składający się z elementów A, B i C o wagach równych odpowiednio 2, 3 i 4, to 2/9 żądań zostanie przypisanych do elementu A, 3/9 zostanie przypisanych do elementu B, a 4/9 zostanie przypisanych do elementu C. Jeśli do klastra zostanie dodany nowy element (D) o wadze równej 5, to do elementu A zostanie przypisanych 2/14 żądań, do elementu B zostanie przypisanych 3/14 żądań, do elementu C zostanie przypisanych 4/14 żądań, a do elementu D - 5/14 żądań.

[z/OS] W systemie z/OS waga jest używana do równoważenia niektórych typów obciążeń, podczas gdy inne typy są równoważone przez system z/OS.
  • W przypadku żądań HTTP wag używa się do rozpraszania ruchu HTTP między wtyczkę serwera WWW a kontroler obsługujący serwer aplikacji w klastrze. Większą wagę należy przypisać do serwera aplikacji, który będzie odbierał ruch HTTP.
  • W przypadku wywołań usług Web Service informacje są przesyłane z elementu podrzędnego na jednym serwerze aplikacji do kontrolera na innym serwerze aplikacji. Serwer aplikacji odbierający wywołanie posiada największą wartość wagi.
  • Waga nie wpływa na żądania protokołu IIOP. Żądania IIOP są rozprowadzane do poprawnego serwera aplikacji za pomocą dystrybutora sysplex.
Informacje Wartość
Typ danych Liczba całkowita
Zakres Od 0 do 20

Unikalny identyfikator

Określa liczbowy identyfikator serwera aplikacji, który jest unikalny w ramach klastra. Identyfikator ten jest używany do określania powinowactwa.

Informacje Wartość
[AIX Solaris HP-UX Linux Windows][IBM i] Typ danych [AIX Solaris HP-UX Linux Windows][IBM i] Liczba całkowita
[z/OS] Typ danych [z/OS] Szesnastkowy
[z/OS]

Nazwa skrócona

Określa nazwę skróconą elementu klastra. To pole jest wyświetlane tylko w przypadku systemu operacyjnego z/OS.

Nazwa skrócona to domyślna nazwa zadania systemu z/OS identyfikująca element klastra dla rodzimych narzędzi systemu operacyjnego w rodzaju menedżera obciążenia (WLM), menedżera automatycznego restartu, SAF (np. RACF), sterowania uruchomionym zadaniem i innych.

Określając nazwę skróconą elementu klastra, należy pamiętać o następujących zasadach:
  • Musi mieć długość od jednego do ośmiu znaków. Produkt uruchomiony w systemie z/OS domyślnie zakłada, że używana jest 7-znakowa nazwa skrócona serwera (JOBNAME). Jeśli standardy nazewnictwa wymagają użycia 8 znaków, 7-znakową skróconą nazwę serwera można wydłużyć do 8 znaków.
  • Musi zawierać wyłącznie znaki alfanumeryczne (litery mogą być tylko wielkie).
  • Nie może rozpoczynać się cyfrą.
  • Musi być unikalna w obrębie komórki.
  • Nie może być taka sama jak wartość niestandardowa określona we właściwości ClusterTransitionName dla dowolnego serwera nie umieszczonego w klastrze. Nie należy określać przejściowej nazwy dla serwera będącego częścią klastra.

Jeśli nie zostanie podana nazwa skrócona, system przypisuje domyślną nazwę skróconą, która automatycznie staje się unikalna w obrębie komórki. Wygenerowaną nazwę skróconą można zmienić w celu dostosowania do standardów nazewnictwa.

Informacje Wartość
Typ danych Łańcuch

Uruchom w trybie programistycznym

Włączenie tej opcji może skrócić czas uruchamiania serwera aplikacji. To może być spowodowane ustawieniami wirtualnej maszyny Java, w tym wyłączaniem weryfikacji kodu bajtowego i zmniejszeniem obciążenia związanego z kompilacją JIT. Nie należy włączać tego ustawienia na serwerach produkcyjnych. To ustawienie jest dostępne tylko na serwerach aplikacji uruchomionych w komórkach w wersji 6.0 lub nowszej.

[IBM i] Ta opcja nie jest obsługiwana w środowisku IBM® i.

Ta opcja powoduje użycie ustawień maszyny JVM - -Xverify i -Xquickstart - podczas uruchamiania. Po wybraniu tej opcji należy zapisać konfigurację i zrestartować serwer w celu włączenia trybu programistycznego.

Ustawieniem domyślnym opcji jest false (fałsz). Oznacza to, że serwer nie będzie uruchamiany w trybie programistycznym. Ustawienie dla opcji wartości true określa, że serwer ma być uruchamiany w trybie programistycznym, z ustawieniami powodującymi skrócenie czasu uruchamiania.

Informacje Wartość
Typ danych Wartość boolowska
Wartość domyślna false

Uruchamianie równoległe

Określa, czy serwer ma zostać uruchomiony w wielu wątkach. Jeśli serwer jest uruchamiany w wielu wątkach, komponenty serwera, usługi i aplikacje są uruchamiane równolegle, a nie sekwencyjnie, co może skrócić czas uruchamiania.

Domyślnym ustawieniem tej opcji jest true (prawda), co wskazuje, że serwer zostanie uruchomiony z użyciem wielu wątków. Ustawienie dla tej opcji wartości false (fałsz) oznacza, że serwer zostanie uruchomiony z jednym wątkiem, co może wydłużyć czas uruchamiania.

Należy zauważyć, że kolejność uruchamiania aplikacji zależy od przypisanych im wag. Jako pierwsza uruchamiana jest aplikacja o najniżej wadze uruchamiania. Aplikacje o tej samej wadze uruchamiania są uruchamiane równolegle. Aby ustawić wagę uruchamiania aplikacji, należy użyć pola Waga uruchamiania na stronie Konsoli administracyjnej Aplikacje > Typy aplikacji > Aplikacje korporacyjne WebSphere > nazwa_aplikacji > Zachowanie podczas uruchamiania.

Informacje Wartość
Typ danych Wartość boolowska
Wartość domyślna true

Uruchamiaj komponenty w razie potrzeby

To pole należy zaznaczyć, aby uruchamiać komponenty elementu klastra wtedy, gdy są wymagane przez aplikację uruchomioną w elemencie klastra.

Gdy ta właściwość jest wybrana, komponenty elementu klastra są uruchamiane dynamicznie w razie potrzeby. Jeśli ta właściwość nie jest wybrana, podczas uruchamiania klastra uruchamiane są wszystkie komponenty elementu klastra. Wybranie tej opcji może więc skrócić czas uruchamiania i zmniejszyć ilość pamięci używanej przez elementy klastra, ponieważ podczas procesu uruchamiania będzie uruchamiana mniejsza liczba komponentów.

Uruchamianie komponentów według zapotrzebowania jest najbardziej efektywne wtedy, gdy wszystkie aplikacje wdrożone w klastrze są tego samego typu. Ta opcja działa lepiej, jeśli na przykład wszystkie aplikacje to aplikacje WWW korzystające z serwletów oraz technologii JSP (JavaServer Pages). Ta opcja działa mniej wydajnie, gdy w aplikacjach używane są serwlety, strony JSP i komponenty EJB (Enterprise JavaBeans).

Unikanie problemów Unikanie problemów: W celu zapewnienia kompatybilności z innymi produktami WebSphere domyślnie opcja ta nie jest wybrana. Przed wybraniem tej opcji należy sprawdzić, czy inne produkty WebSphere uruchomione w połączeniu z tym produktem obsługują tę funkcjonalność.gotcha
[z/OS]

Uruchom w 64-bitowym trybie maszyny JVM

Określa, że serwer aplikacji jest uruchamiany w trybie 64-bitowym. Jest to ustawienie domyślne. Uruchamianie w trybie 64-bitowym udostępnia dodatkową wirtualną pamięć masową dla aplikacji użytkownika. To pole jest wyświetlane tylko w przypadku systemu operacyjnego z/OS.

Wybór tego ustawienia można anulować, jeśli serwer aplikacji musi zostać uruchomiony w trybie 31-bitowym.

Między trybami uruchamiania różnych serwerów nie ma wzajemnej zależności. Dlatego część serwerów można uruchamiać w trybie 64-bitowym, a część w trybie 31-bitowym. Jednak docelowo należy przekształcić wszystkie serwery tak, aby były uruchamiane w trybie 64-bitowym, ponieważ obsługa uruchamiania serwerów w trybie 31-bitowym jest nieaktualna.

Dostęp do wewnętrznych klas serwera

Określa, czy aplikacje uruchomione na tym serwerze mogą uzyskać dostęp do wielu klas implementacji serwera.

Po zaznaczeniu opcji Zezwalaj aplikacje będą mogły uzyskiwać dostęp do większości klas implementacji serwera. Po zaznaczeniu opcji Ogranicz aplikacje nie będą mogły uzyskiwać dostępu do klas implementacji serwera. Aplikacje próbujące uzyskać dostęp do tych klas będą odbierać błąd ClassNotFoundException.

Zazwyczaj należy zaznaczyć dla tej właściwości opcję Ogranicz, ponieważ większość aplikacji korzysta z obsługiwanych interfejsów API i nie wymaga dostępu do żadnych klas wewnętrznych. Jeśli jednak aplikacja wymaga użycia jednej lub większej liczby wewnętrznych klas serwera, dla tej właściwości należy zaznaczyć opcję Zezwalaj.

Wartość domyślna tej właściwości to Zezwalaj.

Strategia programu ładującego klasy

Określa, czy istnieje pojedynczy program ładujący klasy, który ładuje wszystkie aplikacje, czy każdą aplikację ładuje osobny program ładujący klasy.

Tryb ładowania klas

Określa, czy program ładujący klasy przed załadowaniem klasy prowadzi wyszukiwanie w programie ładującym klasy macierzyste, czy w programie ładującym klasy aplikacji. Standardową opcją dla programów ładujących klasy Developer Kit i programów ładujących klasy produktu jest opcja Klasy ładowane najpierw programem ładującym klasy macierzyste.

To pole ma zastosowanie tylko wtedy, gdy pole strategii programu ładującego klasy zostanie ustawione jako pojedyncze.

Wybranie opcji Klasy ładowane najpierw programem ładującym klasy lokalne (programem klasy macierzystej na końcu) oznacza, że aplikacja może przesłonić klasy zawarte w programie ładującym klasy macierzyste, ale działanie takie może potencjalnie powodować zgłoszenie wyjątku ClassCastException lub błędów konsolidacji, jeśli przesłonięte klasy zostaną pomieszane z nieprzesłoniętymi klasami.

Identyfikator procesu

Określa identyfikator procesu rodzimego systemu operacyjnego dla tego serwera.

Właściwość identyfikatora procesu jest tylko do odczytu. System generuje identyfikator automatycznie.

Nazwa komórki

Określa nazwę komórki, w której działa ten serwer.

Właściwość Nazwa komórki jest tylko do odczytu.

Nazwa węzła

Określa nazwę węzła, w którym działa ten serwer.

Właściwość Nazwa węzła jest tylko do odczytu.

Stan

Określa stan środowiska wykonawczego dla tego serwera.

Właściwość Stan jest tylko do odczytu.



Nazwa pliku: urun_rwlm_member_inst.html