Ustawienia punktu dostępu równorzędnego

Określa nazwę punktu dostępu równorzędnego. Nazwa musi być unikalna w obrębie komórki lokalnej.

Określa nazwę komórki zdalnej, w której rezyduje punkt dostępu równorzędnego.

Unikanie problemów: W tej właściwości jest rozróżniana wielkość liter. Określona wartość musi dokładnie zgadzać się z nazwą komórki, w której działa dany punkt dostępu węzła sieci. Jeśli na przykład WASCell05 to nazwa komórki zawierającej punkt dostępu równorzędnego, jako wartość tej właściwości należy wprowadzić łańcuch WASCell05. Jeśli jako wartość tej właściwości zostanie wprowadzony łańcuch wascell05, komunikacja między dwoma grupami podstawowymi nie zostanie nawiązana.gotcha

Służy do określania nazwy grupy podstawowej w komórce zdalnej, do której należy punkt dostępu równorzędnego.

Służy do określania nazwy punktu dostępu grupy podstawowej w komórce zdalnej.

Zaznaczenie tej opcji powoduje, że zamiast punktów dostępu równorzędnego proxy są używanie porty równorzędne. Portów równorzędnych należy używać, jeśli punkt dostępu równorzędnego jest dostępny bezpośrednio w ramach danej grupy punktów dostępu. Kliknij opcję Porty równorzędne, aby określić porty równorzędne dla punktu dostępu równorzędnego.

Zaznaczenie tej opcji powoduje, że zamiast portów równorzędnych są używane punkty dostępu równorzędnego proxy. Punkt dostępu równorzędnego proxy należy zdefiniować, jeśli punkt dostępu równorzędnego jest osiągalny tylko pośrednio przez inny punkt dostępu równorzędnego. Punkt dostępu równorzędnego proxy służy do identyfikacji ustawień komunikacji dla punktu dostępu równorzędnego, do którego nie ma dostępu bezpośredniego. Punkt dostępu równorzędnego proxy określa punkt dostępu równorzędnego, który może komunikować się z docelową grupą podstawową. Dany punkt dostępu równorzędnego proxy musi być punktem dostępu równorzędnego mającym zdefiniowane porty równorzędne.

W przypadku wybrania tego typu możliwości adresowania równorzędnego należy także wybrać jeden ze znajdujących się na liście dostępnych punktów dostępu równorzędnego proxy.

Służy do określania poziomu dostępu do komórki lokalnej, który jest udzielany serwerowi z innej komórki, gdy ten serwer przy użyciu punktu dostępu nawiązuje połączenie z komórką lokalną.

• Poziom dostępu Pełny dostęp umożliwia serwerowi komunikującemu się odczytywanie danych z komórki lokalnej oraz zapisywanie w niej danych. Ten poziom dostępu jest odpowiedni, gdy nie ma powodu do ograniczania dostępu do odczytu z komórki lokalnej lub zapisu w niej.
• Poziom dostępu Tylko odczyt umożliwia serwerowi komunikującemu się odczytywanie danych z komórki lokalnej, ale zapobiega zapisywaniu danych w komórce lokalnej przez ten serwer. Ten poziom dostępu jest odpowiedni, jeśli aplikacje uruchomione w innej grupie podstawowej wymagają dostępu do danych znajdujących się w komórce lokalnej, a jednocześnie dane te nie mogą zostać zmienione.
• Poziom dostępu Tylko zapis umożliwia serwerowi komunikującemu się zapisywanie danych w komórce lokalnej, ale zapobiega odczytywaniu danych z komórki lokalnej przez ten serwer. Ten poziom dostępu jest odpowiedni, gdy aplikacje działające w innych grupach podstawowych muszą zapisać dane w komórce lokalnej, ale dane przechowywane w komórce lokalnej są ważne. Na przykład komórka lokalna może zawierać numery kont klientów, a aplikacje znajdujące się poza komórką lokalną nie powinny odczytywać tych informacji.