Ta strona służy do konfigurowania ustawień usługi
śledzenia diagnostycznego.
Obsługiwane konfiguracje: Do tej strony można uzyskać dostęp tylko wtedy, gdy
serwer jest skonfigurowany do korzystania z podstawowego trybu dziennika i śledzenia.
sptcfgAby wyświetlić tę stronę Konsoli administracyjnej, należy kliknąć opcję
.
Uwaga: Ten temat odwołuje się do co najmniej jednego pliku dziennika serwera aplikacji.
Zalecanym rozwiązaniem alternatywnym w systemach rozproszonych oraz w systemach
IBM® i jest skonfigurowanie serwera tak,
aby korzystał z infrastruktury rejestrowania i śledzenia HPEL (High Performance
Extensible Logging), a nie z plików SystemOut.log,
SystemErr.log, trace.log i
activity.log. Ponadto można korzystać z rejestrowania HPEL
w połączeniu z rodzimymi narzędziami do rejestrowania systemu
z/OS. W przypadku korzystania z dziennika HPEL można uzyskać dostęp do wszystkich informacji dziennika i śledzenia, używając z poziomu katalogu bin profilu serwera narzędzia wiersza komend LogViewer. Więcej informacji na temat korzystania z dziennika HPEL zawiera sekcja dotycząca używania dziennika HPEL do rozwiązywania problemów z aplikacjami.
Dane wyjściowe śledzenia
Określa miejsce, w którym będą zapisywane dane wyjściowe śledzenia. Dane wyjściowe śledzenia mogą być zapisywane bezpośrednio w pliku wyjściowym
lub składowane w pamięci i zapisywane w pliku na żądanie użytkownika za pomocą
przycisku Zrzut (znajdującego się na stronie wykonawczej).
Różne komponenty mogą tworzyć różne wielkości danych wyjściowych dla jednej pozycji. Na przykład śledzenie nazewnictwa i zabezpieczeń tworzy znacznie większe ilości
danych wyjściowych śledzenia, niż śledzenie kontenera WWW. Przy konfigurowaniu
przydzielania pamięci i ustawień danych wyjściowych, zwróć uwagę na typ gromadzonych danych.
- Brak
- Jeśli ta opcja zostanie wybrana, dane śledzenia nie
są nigdzie rejestrowane ani zapisywane. Wszystkie inne procedury obsługi (w tym
procedury obsługi zarejestrowane przez aplikacje) nadal będą mogły przetwarzać
te komunikaty śledzenia.
- Bufor pamięci
- Określa, czy dane wyjściowe śledzenia będą zapisywane w buforze cyklicznym pamięci. Jeśli wybrano tę opcję, należy również określić następujące parametry:
- Maksymalna wielkość buforu
- Określa maksymalną liczbę pozycji buforowanych do pamięci podręcznej w tysiącach. Po przekroczeniu liczby maksymalnej najstarsze pozycje są zastępowane przez nowe.
- Plik
- Powoduje zapisywanie danych wyjściowych śledzenia w samozarządzającym pliku dziennika.
Samozarządzający plik dziennika zapisuje komunikaty w pliku do momentu osiągnięcia określonej maksymalnej wielkości pliku. Po osiągnięciu określonej wielkości rejestrowanie zostaje czasowo zawieszone i
następuje zamknięcie i zmiana nazwy pliku dziennika. Nazwa nowo zapisanego pliku składa się z nazwy oryginalnego
pliku i kwalifikatora znacznika czasu, wskazującego czas zmiany nazwy.
Po
zmianie nazwy zostanie otwarty nowy, pusty plik dziennika z oryginalną
nazwą i rejestrowanie będzie wznowione. Przełączenie nie powoduje utraty
komunikatów, jednak jeden z komunikatów może być zapisany po części w dwóch
plikach. Jeśli wybrano tę opcję, należy również określić następujące parametry:
- Maksymalna wielkość pliku
- Określa maksymalną wielkość, jaką może osiągnąć plik danych wyjściowych w megabajtach. Ten atrybut jest brany pod uwagę tylko po wybraniu atrybutu Wielkość pliku. Po osiągnięciu tej wielkości plik zostanie przełączony w sposób opisany powyżej.
- Maksymalna liczba plików historycznych
- Określa maksymalną liczbę przełączonych plików, które mogą być przechowywane w pamięci.
- Nazwa pliku
- Określa nazwę pliku, w którym są zapisywane dane wyjściowe śledzenia.
Unikanie problemów: Ten plik nie może być współużytkowany
przez serwery. Serwer tworzy plik z rozszerzeniem
.owner, aby ułatwić wykrycie sytuacji, w której co
najmniej dwa serwery próbują użyć tego samego pliku.
gotcha
![[AIX Solaris HP-UX Linux Windows]](../dist.gif)
![[IBM i]](../iseries.gif)
![[z/OS]](../ngzos.gif)