Ustawienia kanału transportu HTTP

Określa nazwę kanału transportowego HTTP.

Pole nazwy nie może zawierać następujących znaków: # \ / , : ; " * ? < > | = + & % '

Nazwa ta musi być unikalna dla wszystkich kanałów w systemie. Przykładowo kanał transportu HTTP oraz kanał transportu TCP nie mogą mieć tej samej nazwy, jeśli znajdują się w tym samym systemie.

Określa priorytet tego kanału w stosunku do innych kanałów w danym łańcuchu transportu. Właściwość ta jest używana jedynie wtedy, gdy włączono współużytkowanie portów, a łańcuch transportowy zawiera wiele kanałów, do których można przekazywać dane. Kanał o najniższej wadze rozróżniania w łańcuchu jest pierwszym, który sprawdza dane przychodzące i określa, czy jest on ich właścicielem.

Dla przenoszenia użytkowników: W poprzednich wersjach wyjątek niepowodzenia uprzywilejowania w kanale HTTP był generowany z kodem odpowiedzi 403. W wersji Wersja 8.5 serwer wysyła kod odpowiedzi 500.trns

Określa czas (w sekundach), przez jaki kanał transportowy HTTP czeka na zakończenie żądania odczytu w gnieździe po wystąpieniu pierwszego odczytu. Oczekiwany odczyt może być częścią treści żądania odczytu, takiego jak POST, lub częścią nagłówków, jeśli wszystkie nagłówki nie są odczytywane jako część pierwszego odczytu występującego w gnieździe dla tego żądania.

Określa czas (w sekundach), przez jaki kanał transportowy HTTP czeka na przesłanie każdej porcji danych odpowiedzi w gnieździe. Ten limit czasu zazwyczaj występuje tylko w sytuacjach, gdy operacje zapisu są izolowane za nowymi żądaniami. Może to nastąpić, gdy klient wykazuje niski współczynnik ilości danych lub karta sieciowa (NIC) serwera jest nasycona operacjami wejścia-wyjścia.

Jeśli niektóre klienty wymagają więcej niż 300 sekund na odebranie zapisywanych w nich danych, należy zmienić wartość określoną dla parametru limitu czasu operacji zapisu. Niektóre klienty są wolne i wymagają więcej niż 300 sekund na odebranie danych, które są do nich wysyłane. Aby upewnić się, że klienty są zdolne do odebrania wszystkich danych, zmień wartość określoną dla tego parametru na okres czasu w sekundach wystarczający do odebrania wszystkich danych. Po zmianie tego ustawienia należy upewnić się, że nowa wartość wciąż chroni serwer przed szkodliwymi klientami.

Określa czas (w sekundach), przez jaki kanał transportowy HTTP umożliwia bezczynność gniazda między żądaniami.

Po zaznaczeniu tej opcji połączenia kanału transportu HTTP pozostają otwarte między żądaniami. Pozostawienie otwartych połączeń pozwala pominąć czynności konfiguracyjne oraz obniżyć koszty związane z gniazdami, jeśli klienty zwiększają obciążenie, wysyłając wiele żądań.

Jeśli klienty wysyłają tylko pojedyncze żądania przez długie okresy czasu, zalecane jest wyłączenie tej opcji i natychmiastowe zamykanie połączeń, a nie skonfigurowanie przez kanał transportu HTTP limitów czasu w celu zamknięcia połączenia w późniejszym czasie.

Domyślną wartością jest true (prawda), co zazwyczaj jest optymalnym ustawieniem.

Unikanie problemów: Jeśli dla właściwości Maksymalna liczba trwałych żądań zostanie określona wartość różna od zera, ustawienie użycia trwałych połączeń (z utrzymywaną aktywnością) jest ignorowane.gotcha

Po wybraniu tej opcji liczba trwałych żądań na połączenie jest nieograniczona.

Po wybraniu tej opcji liczba trwałych żądań na połączenie zostaje ograniczona do liczby określonej we właściwości Maksymalna liczba trwałych żądań. To ustawienie właściwości jest ignorowane, jeśli właściwość Użyj trwałych połączeń (z utrzymywaną aktywnością) nie została włączona.

Zmień wartość określoną dla parametru Maksymalna liczba trwałych żądań, aby zwiększyć liczbę żądań, które mogą zostać przesłane za pośrednictwem połączenia przed jego zamknięciem. Jeśli opcja Użyj trwałych połączeń została włączona, parametr Maksymalna liczba trwałych żądań będzie kontrolował liczbę żądań, które mogą zostać przesłane za pośrednictwem połączenia przed jego zamknięciem. Wartością domyślną jest 100. Ta wartość powinna zostać ustawiona na taką, która odpowiada sytuacji, gdy wszystkie lub większość klientów ma otwarte połączenie podczas wysyłania wielu żądań w obrębie tej samej sesji. Poprawne ustawienie tego parametru pomaga ominąć zbędną konfigurację oraz obniżyć koszty gniazd.

W przypadku testowych scenariuszy, w których klient nigdy nie zamyka gniazda lub gniazda są zawsze serwerami proxy albo serwerami WWW umieszczonymi przed serwerem aplikacji, ustawienie wartości -1 spowoduje wyłączenie przetwarzania, a co za tym idzie ograniczenie liczby żądań w obrębie pojedynczego połączenia. Trwały limit czasu będzie nadal zamykał niektóre bezczynne gniazda i zabezpieczał serwer przed wyczerpaniem się zasobów otwartych gniazd.

Określa maksymalną liczbę trwałych żądań dozwolonych w ramach jednego połączenia HTTP. Można dodać wartość do tego pola, tylko jeśli została wybrana właściwość Maksymalna liczba trwałych żądań dla połączenia.

Jeśli opcja Użyj trwałych połączeń została włączona, parametr Maksymalna liczba trwałych żądań będzie kontrolował liczbę żądań, które mogą zostać przesłane za pośrednictwem połączenia przed jego zamknięciem. Wartością domyślną jest 100. Ta wartość powinna zostać ustawiona na taką, która odpowiada sytuacji, gdy wszystkie lub większość klientów ma otwarte połączenie podczas wysyłania wielu żądań w obrębie tej samej sesji. Poprawne ustawienie tego parametru pomaga ominąć zbędną konfigurację oraz obniżyć koszty gniazd.

W przypadku testowych scenariuszy, w których klient nigdy nie zamyka gniazda lub gniazda są zawsze serwerami proxy albo serwerami WWW umieszczonymi przed serwerem aplikacji, ustawienie wartości -1 spowoduje wyłączenie przetwarzania, a co za tym idzie ograniczenie liczby żądań w obrębie pojedynczego połączenia. Trwały limit czasu będzie nadal zamykał niektóre bezczynne gniazda i zabezpieczał serwer przed wyczerpaniem się zasobów otwartych gniazd.

Jeśli zostanie określona wartość 0 lub 1, dla każdego połączenia będzie dozwolone tylko jedno żądanie.

Służy do określania maksymalnej wielkości nagłówka (w bajtach), który może zostać zawarty w żądaniu HTTP.

Ustawienie tej właściwości na rzeczywistą wielkość dla aplikacji pomaga zapobiegać atakom typu odmowa usługi (DoS), które, używając dużych nagłówków w żądaniu HTTP, powodują, że zasoby systemu, takie jak aplikacje obsługujące żądania HTTP, są praktycznie niedostępne dla ich zamierzonych użytkowników.

Wartość domyślna tej właściwości to 32768 bajtów.

Określa maksymalną liczbę nagłówków, które mogą zostać zawarte w pojedynczym żądaniu HTTP.

Nadanie tej właściwości wartości odpowiadającej faktycznej liczbie nagłówków dla używanych aplikacji pomaga zapobiegać atakom typu odmowa usługi (DoS). Ataki tego typu polegają na użyciu dużej liczby nagłówków w żądaniu HTTP, co powoduje, że zasoby systemu, takie jak aplikacje przetwarzające żądania HTTP, są praktycznie niedostępne dla użytkowników, dla których są przeznaczone.

Wartość domyślna tej właściwości to 50.

Unikanie problemów: Nawet jeśli użytkownik nie zmieni wartości tej właściwości podczas używania tej strony Konsoli administracyjnej do modyfikowania innych ustawień kanału transportowego HTTP, podczas zapisywania wartość określona dla tej właściwości jest automatycznie zapisywana w odpowiedniej właściwości w pliku server.xml. Ta zmiana spowoduje nadpisanie wszystkich wartości, które zostały ustawione dla tej właściwości w pliku server.xml, nawet jeśli użytkownik nie zamierzał zaktualizować bieżącej wartości tej właściwości w pliku server.xml.gotcha

Zaznaczenie tej opcji spowoduje ograniczenie wielkości treści żądania HTTP.

Ta właściwość może być używana w celu zapobiegania atakom typu odmowa usługi, które, używając treści żądania HTTP o dużej wielkości, powodują, że zasoby systemu, takie jak aplikacje przetwarzające żądania HTTP, są praktycznie niedostępne dla ich zamierzonych użytkowników.

Określa w bajtach maksymalny limit wielkości treści żądania HTTP. Jeśli wielkość zostanie przekroczona, żądanie nie zostanie przetworzone.

Wartość do tego pola może zostać dodana tylko wtedy, gdy została zaznaczona właściwość Limit wielkości buforu treści żądania.

Ustawień w tej sekcji można używać do konfigurowania i włączania rejestrowania dostępu NCSA lub do rejestrowania błędów HTTP. W przypadku uruchomienia produktu w systemie z/OS możesz również użyć tej sekcji do konfigurowania i włączania rejestrowania FRCA (Fast Response Cache Accelerator). Włączenie dowolnej usługi rejestrowania obniża wydajność serwera.

Aby usługi rejestrowania były uruchamiane po uruchomieniu serwera, kliknij opcję Serwery > Typy serwerów > Serwery aplikacji WebSphere > nazwa_serwera. Następnie w sekcji Rozwiązywanie problemów kliknij pozycję Rejestrowanie błędów HTTP, dostępu NCSA oraz akceleratora FRCA, a następnie wybierz opcję Włącz usługę rejestrowania po uruchomieniu serwera. Po włączeniu tej opcji dowolna włączona usługa rejestrowania błędów HTTP, dostępu NCSA lub akceleratora FRCA zostanie uruchomiona automatycznie po uruchomieniu serwera.

Unikanie problemów: W przypadku uruchomienia produktu w systemie z/OS ustawienia rejestrowania błędów HTTP, dostępu NCSA oraz akceleratora FRCA muszą zostać określone w kontrolerze. Ustawienia te będą ignorowane, jeśli zostaną określone w elemencie podrzędnym lub procesie dodatkowym.gotcha

Domyślnie opcja Użyj globalnej usługi rejestrowania jest włączona dla rejestrowania dostępu NCSA. Oznacza to, że ustawienia rejestrowania dostępu NCSA zostaną domyślnie ustawione na określone na stronie Rejestrowanie błędów HTTP, dostępu NCSA oraz akceleratora FRCA w Konsoli administracyjnej. Aby zmienić te ustawienia dla określonego kanału transportowego HTTP, rozwiń sekcję Rejestrowanie dostępu NCSA, a następnie wybierz opcję Użyj rejestrowania specyficznego dla łańcucha.

Domyślnie opcja Użyj globalnej usługi rejestrowania jest włączona dla rejestrowania dostępu FRCA. Oznacza to, że domyślne ustawienia rejestrowania akceleratora FRCA są takie, jak ustawienia rejestrowania akceleratora FRCA określone na stronie Rejestrowanie błędów HTTP, dostępu NCSA oraz akceleratora FRCA w Konsoli administracyjnej. Aby zmienić te ustawienia dla określonego kanału transportowego HTTP, rozwiń sekcję Rejestrowanie FRCA, a następnie wybierz opcję Użyj rejestrowania specyficznego dla łańcucha.

To pole jest wyświetlane tylko wtedy, gdy produkt działa w systemie z/OS.

Domyślnie opcja Użyj globalnej usługi rejestrowania jest włączona dla rejestrowania błędów. Oznacza to, że ustawienia rejestrowania błędów zostaną domyślnie ustawione na określone na stronie Rejestrowanie błędów HTTP, dostępu NCSA oraz akceleratora FRCA w Konsoli administracyjnej. Aby zmienić te ustawienia dla określonego kanału transportowego HTTP, rozwiń sekcję Rejestrowanie błędów, a następnie wybierz opcję Użyj rejestrowania specyficznego dla łańcucha.